หลักการทำงานของตัวดูดสุญญากาศสำหรับกระจกนั้นอาศัยหลักการของความดันบรรยากาศและเทคโนโลยีสุญญากาศเป็นหลัก เมื่อตัวดูดสัมผัสกับพื้นผิวกระจกอย่างใกล้ชิด อากาศภายในตัวดูดจะถูกดูดออกไปโดยวิธีการบางอย่าง (เช่น การใช้ปั๊มสุญญากาศ) ทำให้เกิดสภาวะสุญญากาศภายในตัวดูด เนื่องจากความดันอากาศภายในตัวดูดต่ำกว่าความดันบรรยากาศภายนอก ความดันบรรยากาศภายนอกจึงสร้างแรงดันเข้าด้านใน ทำให้ตัวดูดติดกับพื้นผิวกระจกได้อย่างแน่นหนา

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อตัวดูดสัมผัสกับพื้นผิวกระจก อากาศภายในตัวดูดจะถูกดูดออกไป ทำให้เกิดสุญญากาศ เนื่องจากไม่มีอากาศอยู่ภายในตัวดูด จึงไม่มีความดันบรรยากาศ ความดันบรรยากาศภายนอกตัวดูดจะมากกว่าความดันบรรยากาศภายในตัวดูด ดังนั้นความดันบรรยากาศภายนอกจะสร้างแรงดึงเข้าด้านในต่อตัวดูด แรงนี้ทำให้ตัวดูดติดแน่นกับพื้นผิวกระจก

นอกจากนี้ ตัวดูดสุญญากาศสำหรับกระจกยังใช้หลักการของกลศาสตร์ของไหลด้วย ก่อนที่ตัวดูดสุญญากาศจะดูดติดกับวัตถุ ความดันบรรยากาศด้านหน้าและด้านหลังของวัตถุจะเท่ากัน คือ 1 บาร์เท่ากัน และความแตกต่างของความดันบรรยากาศเป็น 0 นี่คือสภาวะปกติ หลังจากที่ตัวดูดสุญญากาศดูดติดกับวัตถุแล้ว ความดันบรรยากาศบนพื้นผิวของวัตถุที่ดูดติดกับตัวดูดจะเปลี่ยนแปลงไปเนื่องจากผลของการดูดอากาศ เช่น ลดลงเหลือ 0.2 บาร์ ในขณะที่ความดันบรรยากาศในบริเวณเดียวกันอีกด้านหนึ่งของวัตถุยังคงไม่เปลี่ยนแปลงและยังคงอยู่ที่ 1 บาร์ ด้วยวิธีนี้ จะมีความแตกต่างของความดันบรรยากาศ 0.8 บาร์ระหว่างด้านหน้าและด้านหลังของวัตถุ ความแตกต่างนี้คูณด้วยพื้นที่ที่ตัวดูดครอบคลุมอย่างมีประสิทธิภาพ จะได้กำลังดูดสุญญากาศ แรงดูดนี้ช่วยให้ตัวดูดติดกับพื้นผิวกระจกได้แน่นขึ้น รักษาผลการดูดที่เสถียรแม้ในขณะเคลื่อนไหวหรือใช้งาน